Get Adobe Flash player

biografia
biografia

Życiorys

Ks. prof. zw. dr hab. Wiesław Wenz, Kierownik Katedry Prawa Kanonicznego i Prawa Wyznaniowego Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu, wykładowca prawa kanonicznego w Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu, Wikariusz Sądowy Metropolitalnego Sądu Duchownego we Wrocławiu (2009-2014), prorektor Papieskiego Wydziału Teologicznego ds. naukowo-dydaktycznych (2001-2007), wikariusz biskupi ds. instytutów życia konsekrowanego w Archidiecezji Wrocławskiej (2004-2009), obrońca węzła małżeńskiego w Metropolitalnym Sądzie Duchownym we Wrocławiu (1986-2009).

Urodzony 20 maja 1957 roku w Tarnowie, matura w 1976 roku, studia filozoficzno-teologiczne w Instytucie Teologicznym Zgromadzenia Księży Misjonarzy w Krakowie na Stradomiu, magisterium z zakresu teologii moralnej, pt. Grzech w teologii Pieta Schoonenberga SJ (PAT Kraków 1981); licencjat z zakresu teologii prawa kanonicznego (PWT Wrocław 1986), doktorat z zakresu teologii prawa kanonicznego (PWT Wrocław 1998), habilitacja z zakresu teologii prawa kanonicznego (PWT Wrocław 2001), profesor nadzwyczajny (PWT Wrocław 2003), tytuł profesora (16 II 2010 roku), profesor zwyczajny (PWT Wrocław 2010).

Studia specjalistyczne na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu, Sekcja Kanoniczna pod naukowym patronatem ks. prof. zw. dr hab. Jana Dudziaka. Recenzentami dorobku naukowego byli: ks. prof. dr hab. Jan Dudziak, ks. prof. dr hab. Edward Górecki, ks. prof. dr hab. Julian Kałowski, ks. prof. dr hab. Józef Krukowski, ks. prof. dr hab. Jan Maciej Dyduch, prof. dr hab. Krystian Wojaczek.

Prace na kolejne stopnie i tytuły naukowe: licencjat (1986): Specyfika Zgromadzenia Księży Misjonarzy do 1660 roku; rozprawa doktorska (1998): Prawno-teologiczne elementy charyzmatu Zgromadzenia Misji Wincentyńskiej do powstania pierwszych „Reguł Wspólnych” (1617-1655), rozprawa habilitacyjna (2001): Struktura władzy w ujęciu św. Wincentego a Paulo a jej współczesny model w Zgromadzeniu Misji, praca profesorska (2008): Kancelaria parafialna jako przestrzeń kościelnego posługiwania. Studium kanoniczno-pastoralne, Wrocław 2008, s.650.

Promotor prac magisterskich, licencjackich i doktorskich. Recenzent prac doktorskich, recenzent powoływany przez Radę Wydziału Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II w Lublinie, Radę Wydziału Teologicznego Papieskiego Uniwersytetu Jana Pawła II w Krakowie, Radę Wydziału Prawa Kanonicznego Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie oraz Centralną Komisję Kwalifikacyjną w Warszawie w przewodach habilitacyjnych oraz w postępowaniu w zakresie uzyskania tytułu naukowego profesora. Członek Stowarzyszenia Kanonistów Polskich, Polskiego Stowarzyszenia Prawa Wyznaniowego, Wrocławskiego Towarzystwa Teologicznego, Konwentu Oficjałów Sądów Kościelnych w Polsce oraz Towarzystwa Studiów Interdyscyplinarnych we Wrocławiu.

Formacja ogólna, teologiczna i kanoniczna: szkoła podstawowa nr 9 i 19 w Tarnowie (1964–1972), IV Liceum Ogólnokształcące w Tarnowie–Mościcach i w maju 1976 roku egzamin dojrzałości – matura. Studia filozoficzno-teologiczne w Instytucie Teologicznym Zgromadzenia Księży Misjonarzy w Krakowie (1976–1982) afiliowanym do Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie (aktualnie Uniwersytet Papieski Jana Pawła II), gdzie 12 grudnia 1981 roku obronił pracę magisterską z zakresu teologii moralnej, pt. Grzech w teologii Pieta Schoonenberga SJ. W okresie formacji teologicznej przez 5 lat podejmował pracę w zespole redakcyjnym teologicznego czasopisma kleryków METEOR, gdzie publikował pierwsze swoje opracowania i teksty z zakresu duchowości chrześcijańskiej, liturgiki, przymiotów charyzmatu wincentyńskiego, jak również biogramy zmarłych misjonarzy, które zostały odnotowane przez Bibliografię Historyczną wydaną przez Akademię Teologii Katolickiej w Warszawie (do 1982 r.). Po złożeniu ślubów świętych i przyjęciu diakonatu, w dniu 24 kwietnia 1982 roku przyjął święcenia kapłańskie w Krakowie, z rąk J.E. Ks. Bpa Albina Małysiaka. Następnie skierowany do pracy kapłańskiej w Iłowej [1982-1986] - (d. Zielonogórsko-Gorzowska), Wrocławiu [1986-1990] - (par. św. Anny) i Żmigrodzie [1990-1997] – (par. Świętej Trójcy). Dnia 1 VII 1998 roku uzyskał zgodę Przełożonego Generalnego Zgromadzenia Misji w Rzymie na inkardynację do Archidiecezji Wrocławskiej. Został inkardynowany do grona prezbiterów Kościoła Wrocławskiego w dniu 18 VIII 1998 roku, na podstawie dekretu J.E. Ks. Henryka Kardynała Gulbinowicza z dnia 14 VIII 1998 roku.

Dnia 20 września 2001 roku, decyzją Ks. Henryka Kardynała Gulbinowicza, Arcybiskupa Metropolity Wrocławskiego, został ustanowiony Archidiecezjalnym Referentem ds. Życia Konsekrowanego, celem koordynacji podejmowanych i realizowanych prac, związanych z formacją członków Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego. W tym czasie każdego roku uczestniczył w spotkaniu Komisji Konferencji Episkopatu Polski w Warszawie ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego z Wikariuszami Biskupimi i Diecezjalnymi Referentami. Ks. Arcybiskup Marian Gołębiewski, Metropolita Wrocławski mianował go w dniu 20 września 2004 roku Wikariuszem Biskupim ds. Życia Konsekrowanego w Archidiecezji Wrocławskiej, a w dniu 14 grudnia 2005 roku cenzorem ksiąg w Archidiecezji Wrocławskiej. Również w grudniu 2004 roku został powołany przez Przewodniczącego Rady Naukowej Konferencji Episkopatu Polski bpa prof. dra hab. Stanisława Wielgusa na członka Podkomisji Rady Naukowej Konferencji Episkopatu Polski ds. dostosowania nauk kościelnych do Procesu Bolońskiego.

W 2005 roku ustanowiony kapelanem honorowym Ojca Świętego (prałatem), a 22 stycznia 2011 roku włączony do grona Kanoników Gremialnych Kapituły Katedralnej Wrocławskiej. W Archidiecezji Wrocławskiej był członkiem Rady Kapłańskiej (2009-2014) i Kolegium Konsultorów (2009-2014) oraz Wikariuszem Sądowym Arcybiskupa Metropolity Wrocławskiego - Oficjał Metropolitalnego Sądu Duchownego (2009-2014).